چرا آمریکا پس از ۴۰ روز جنگ، به میز مذاکره بازگشت؟

آتش‌بس اجباری پس از ۴۰ روز جنگ، اعتراف صریح استکبار به ناتوانی در مهار ایران بود.

به گزارش نبأپرس، هفت روز از اجرای آتش‌بس دو هفته‌ای میان ایران از یک سو و ایالات متحده همراه با رژیم صهیونیستی از سوی دیگر می‌گذرد. این آتش‌بس که نه محصول حسن‌نیت، بلکه نتیجه بن‌بست نظامی-اقتصادی ۴۰ روزه برای ائتلاف غربی-صهیونیستی بود با میانجیگری فعال پاکستان و برگزاری یک دور مذاکرات فشرده در اسلام‌آباد به دست آمد.

حالا، با گذشت دقیق ۷ روز از آغاز آتش‌بس ، نشانه‌های شکنندگی آن آشکار شده است: آمریکا بلوکاد دریایی بنادر ایران را اعمال کرده، مذاکرات اسلام‌آباد پس از ۲۱ ساعت بدون توافق پایان یافته و پاکستان دور دوم مذاکرات را پیشنهاد داده است. در این گزارش، با استناد به داده‌های میدانی، گزارش‌های رسمی منابع غربی، تحلیلی لایه‌به‌لایه از دلایل پذیرش آتش‌بس توسط واشنگتن و تل‌آویو ارائه می‌شود.

۱. ناکارآمدی پدافند مشترک آمریکا-اسرائیل در برابر حملات ترکیبی و لایه‌گذار ایران

در طول ۴۰ روز نبرد ، ایران برای نخستین بار دکترین «طوفان موشکی-پهپادی لایه‌گذار» را به طور کامل اجرا کرد: شلیک همزمان موشک‌های بالستیک دوربرد (خرمشهر، فتاح،خیبرشکن، حاج قاسم، سجیل)، موشک‌های کروز و هزاران پهپاد انتحاری (شاهد-۱۳۶، مهاجر-۶، آرش).

 

ایران هزاران پرتابه به سمت اهداف در اسرائیل، امارات، کویت و پایگاه‌های آمریکایی شلیک کرد رقمی بی‌سابقه در تاریخ جنگ‌های موشکی منطقه است.

آمارهای کلیدی:

– تعداد کل پرتابه‌ها: هزاران فروند (صدها موشک بالستیک و هزاران پهپاد به اسرائیل، پایگاه‌های آمریکا و برخی مراکز اقتصادی متحدان منطقه‌ای آمریکا که ماشین جنگ امریکا را تغذیه می کردند).

 

– تأیید اصابت‌ها: ضربه مستقیم به پالایشگاه‌های نفتی، پایگاه‌های هوایی نواتیم و رامون، مرکز فرماندهی آمریکا در منطقه و ناوشکن‌های آمریکایی در دریای سرخ.

 

– نرخ رهگیری: سامانه‌های گنبد آهنین، پیکان، پاتریوت و تاد در هفته‌های میانی جنگ به شدت افت کرد و افسانه «برتری تکنولوژیک غیرقابل نفوذ» غرب را برای همیشه در هم شکست.

این حملات، هزینه روزانه بازدارندگی آمریکا را به میلیاردها دلار (شامل رهگیرها، سوخت جنگنده‌ها و جابجایی ناوگان) رساند.

۲. فروپاشی اقتصادی جنگ؛ التماس آتش‌بس به دلیل ورشکستگی راهبردی

جنگ ۴۰ روزه نه تنها نظامی، بلکه جنگی تمام‌عیار اقتصادی بود. طبق گزارش‌های بانک جهانی و CSIS، اقتصاد رژیم صهیونیستی با کاهش شدید تولید ناخالص داخلی مواجه شد و هزینه مستقیم نظامی آمریکا به ده‌ها میلیارد دلار رسید. بستن عملی تنگه هرمز توسط ایران، تجارت جهانی نفت را فلج کرد.

گزارش محرمانه هشدار میداد که ادامه جنگ به ورشکستگی تل‌آویو و خروج اجباری آمریکا از پایگاه‌های منطقه منجر می‌شود. برخی کارشناسان معتقدند این هشدار، کلید پذیرش آتش‌بس دو هفته‌ای بود.

۳. نقش محوری پاکستان؛ تنها گزینه بی‌طرف با بازدارندگی واقعی

پاکستان با تکیه بر سه ستون راهبردی مرز مشترک و همکاری امنیتی با ایران، وابستگی استراتژیک به آمریکا (شریک غیرناتو) و بازدارندگی هسته‌ای به میانجی قدرتمند تبدیل شد. نخست‌وزیر شهباز شریف و فرمانده ارتش عاصم منیر با پروازهای اسکورت JF-17 و پیشنهاد چارچوب دوفازی، آتش‌بس را زمینه سازی کردند.

نخستین دور مذاکرات اسلام‌آباد با حضور معاون رئیس‌جمهور آمریکا جی‌دی ونس، فرستاده ویژه و مقامات ایرانی از جمله محمدباقر قالیباف رئیس مجلس و عباس عراقچی وزیر امور خارجه برگزار شد. هرچند پس از ۲۱ ساعت بدون توافق به پایان رسید.

وضعیت کنونی: روز هفتم آتش‌بس؛ شکنندگی، بلوکاد آمریکایی و آمادگی برای سناریوی دوم

با گذشت ۷ روز، آتش‌بس شکننده است:

– آمریکا بلوکاد دریایی بنادر ایران و تنگه هرمز را اعلام کرده است.

– ایران بر لزوم توقف کامل حملات اسرائیل به لبنان (که بخشی از آتش‌بس دانسته می‌شود) تأکید دارد.

– پاکستان دور دوم مذاکرات را در اسلام‌آباد پیشنهاد کرده و ترامپ نیز احتمال возобнов مذاکرات در روزهای آتی را تأیید کرده است.

– رژیم صهیونیستی حملات به حزب‌الله را تشدید کرده که ایران آن را نقض آشکار آتش‌بس می‌داند.

کارشناسان این آتش‌بس را «تنفس تاکتیکی» توصیف کرده‌اند: محور مقاومت بازدارندگی جدیدی تثبیت کرده و آمریکا به دنبال بازسازی اعتبار ازدست‌رفته است.

پایان یک فاز، آغاز معمای جدید

آتش‌بس اجباری پس از ۴۰ روز جنگ، اعتراف صریح استکبار به ناتوانی در مهار ایران بود. پاکستان نشان داد که می‌تواند نقش قطر و عمان را یکجا ایفا کند و اسلام‌آباد به مرکز دیپلماسی منطقه‌ای تبدیل شد. با ۷ روز باقی‌مانده تا پایان آتش‌بس، همه چشم‌ها به دور دوم احتمالی مذاکرات اسلام‌آباد دوخته شده؛ جایی که آینده امنیت غرب آسیا، سرنوشت تنگه هرمز و خروج نیروهای آمریکایی رقم خواهد خورد.

ایران با تکیه بر مقاومت مردمی و بازدارندگی موشکی-پهپادی، بار دیگر اثبات کرد که «مقاومت» تنها راه پیروزی است.

انتهای پیام/


لینک خبر:



دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شانزده − 15 =

دکمه بازگشت به بالا